En başta çok net bir şeyin altını çizmek gerekiyor: Satanizm bir din değildir. Bu sadece bir tanım meselesi değil, konunun doğru anlaşılması için temel bir noktadır. Çünkü din dediğimiz yapı, doğası gereği dışsal bir otoriteye dayanır, kurallar koyar, sınırlar çizer ve çoğu zaman sorgulamayı geri plana iter. Satanizm ise bunun tam tersidir. Satanizm, insanın kendi iradesini, kendi gelişimini ve kendi amacını merkeze aldığı bir öğretidir. Bu yüzden bir ibadet sistemi değil; bir öğreti, bir gelişim yolu ve insanın kendini inşa etme sürecidir. Spiritüel Satanizm de bu çerçevede ele alınmalıdır. Bu yol, bir tanrıya körü körüne bağlanmak değildir. Asıl mesele, insanın kendi gelişimini kendisinin inşa etmesidir. Bizler Spiritüel Satanist olarak şunu biliriz: gelişim dışarıdan gelmez. Hiçbir tanrı, hiçbir varlık gelip seni dönüştürmez. İnsan kendi gelişiminin hem kaynağıdır hem de sorumlusudur. Ne oluyorsa, seninle olur. Bu süreç de tek yönlü değildir. Bazen düşünerek ilerlersin, bazen araştırarak, bazen sorgulayarak, bazen de doğrudan yaşayarak. O yüzden Spiritüel Satanizm’de “ruhani savaş” dediğin şey dış dünyaya karşı verilen bir mücadele değildir. Bu savaş insanın kendisiyle olan mücadelesidir. Kendi sınırlarına karşı, kendi zayıflıklarına karşı, kendi potansiyelini aşağı çeken her şeye karşı verdiği savaştır. Tam bu noktada Joy of Satan (JoS) gibi yapılar devreye giriyor ve işi bambaşka bir yere çekiyor. Yüzeyde Spiritüel Satanizm diyerek başlıyorlar ama içeriğe baktığında ortaya çıkan şey farklı. Sistem var, ritüeller var, bağlılık var, bir tür “doğru bilgi bizde” anlayışı var. Bu da doğal olarak Satanizm’in özünden uzaklaşmak demek. Çünkü Satanizm’in temelinde şu vardır: birey kendi otoritesidir. JoS’un yapısına baktığında açıkça şunu görüyorsun: tek bir merkezden yönetilmese bile tek bir beyin gibi çalışan kapalı bir yapı. Aynı fikirler, aynı anlatılar, aynı sonuçlar. Bu çeşitlilik değil, yönlendirmedir. Bireyi geliştirmekten çok onu belirli bir çerçeveye sokar. “Ruhani savaş” meselesi bunun en net örneklerinden biri. Sana deniyor ki: görünmeyen düşmanlar var, sana saldırıyorlar, seni zayıflatıyorlar. Bu ilk başta mantıklı gelebilir çünkü bir açıklama sunar. Ama aslında yaptığı şey çok basit: sorumluluğu senden alır. Eğer her şeyin sebebi dışarıdaysa, senin kendine bakmana gerek kalmaz. Gerçek Spiritüel Satanizm’de böyle bir kaçış yoktur. Eğer bir şey yanlış gidiyorsa, dönüp kendine bakarsın. Çünkü güç de sende, zayıflık da sende. Ters Tevrat Ayinleri (RTR) gibi uygulamalar da aynı mantıkla çalışır. Sözde dışsal etkileri kırıyorsun, saldırıları geri gönderiyorsun. Ama gerçekte olan şey şu: odaklanıyorsun, zihnini toparlıyorsun ve kendini daha güçlü hissediyorsun. Bu değişim ritüelden değil, senden geliyor. Ama bu sana o şekilde anlatılmaz. Demonlar konusu da ciddi şekilde çarpıtılmış durumda. Spiritüel Satanizm’de demonlar, basit varlıklar değildir. Demonlar, Şeytan’ın etkisi altında bulunan alt tanrılardır. Yüksek varlıklardır. Şeytan ise en yüksek varlıktır, yani Tanrı’dır. Bu yapı içinde demonlar, Şeytan’ın düzeni altında yer alan daha düşük seviyedeki varlıklardır. Jos’un iddia ettiği gibi, antik tanrılarda değillerdir. Ama bu şu anlama gelmez: demonlar gelip seninle fiziksel temas kurar, seninle konuşur ya da seninle ilişki yaşar. Bu tür anlatılar gerçeği yansıtmaz. Ouija tahtası, sarkaç gibi yöntemlerle varlıklarla iletişim kurulduğu iddiası da aynı şekilde ele alınmalıdır. Bu tür şeyleri kullanan insanlar gerçekten bir şeyler yaşadığını düşünür. Harfler oluşur, cevaplar çıkar, anlamlı gibi görünür. Ama bunun açıklaması vardır: insan zihni. Bilinçaltı. İdeomotor etki. Yani kişi farkında olmadan kendi zihnini dışa yansıtır. Bu yüzden gelen cevaplar anlamlı gelir. Çünkü zaten senden çıkıyordur. “Koruyucu demon” meselesi de aynı hataya dayanır. Eğer gelişimini varlıklara bağlarsan, kendi gücünü dışarıya vermiş olursun. Bu kısa vadede bir güven hissi yaratır ama uzun vadede bağımlılık üretir.JoS’un en problemli anlatılarından biri de demonlarla cinsel ilişki meselesidir. Incubus, succubus gibi kavramlar üzerinden bu deneyimler anlatılır. Ancak bu tür deneyimler psikolojik olarak açıklanabilir. İnsan zihni, özellikle belirli durumlarda son derece gerçekçi duyusal deneyimler üretebilir. Dokunma hissi, varlık hissi hatta cinsel haz bile üretilebilir. Ama bu, dışsal bir varlığın var olduğunu göstermez.Bu tür anlatılar insanı gerçeklikten uzaklaştırır.JoS’un ideolojik tarafı ise ayrı bir problem. Adolf Hitler ve Nasyonal Sosyalizm gibi konuların bu yapıya dahil edilmesi, işi tamamen ruhaniyetten çıkarır. Spiritüel Satanizm bireysel gelişimle ilgilidir. Politik ideolojilerle değil. Bir sistemi ruhani diye sunup içine ideoloji koyduğun an, o sistem artık tarafsız değildir.Bu noktada Anti-Defamation League gibi kurumların JoS hakkında yaptığı eleştiriler de dikkate alınmalıdır. Bu yapının içinde ideolojik yönlendirme ve aşırılık unsurları olduğu açıkça belirtilmiştir. Bu da JoS’un bir gelişim yolu değil, yönlendirilmiş bir yapı olduğunu gösterir. Adanma ritüeli konusu da önemli bir noktadır. JoS’un sunduğu adanma ritüelleri bireyi dışsal varlıklara bağlayan yapılar içerir. Bu ritüeller genellikle geri dönüşü zor olan bağlılıklar oluşturur. Bunun yanında “inisiyasyon” dediğimiz şey devreye girer. Yani kişinin bir sisteme kabul edilmesi ve o sistemin parçası haline gelmesi. Ama bu, bireyin özgürlüğünü sınırlar.Gerçek adanma yani self dedication ise tamamen farklıdır. Bu, insanın kendine verdiği bir sözdür. Kendi gelişimine, kendi disiplinine, kendi yoluna. Bu süreçte kontrol tamamen bireydedir. Magnum Opus konusu da JoS tarafından yanlış aktarılır. Bu, ritüellerle elde edilen bir şey değildir. Magnum Opus dediğin şey, insanın kendi gücünü geliştirmesi, kendini aşması ve potansiyelini ortaya çıkarmasıdır. Bu dışarıdan verilmez. İnsan bunu kendisi yapar.Sonuç olarak tüm bunları bir araya getirdiğinde JoS’un neden Spiritüel Satanizm’i temsil etmediği açıkça görülür. Çünkü bu yapı bireyi kendisinden uzaklaştırır, sorumluluğunu dışarıya atar, onu varlıklara bağlar, ideoloji karıştırır ve bağımlılık üretir. Gerçek Spiritüel Satanizm ise bunun tam tersidir. Seni kendine getirir. Sana şunu söyler: seni kurtaracak bir şey yok. Seni geliştirecek bir şey yok. Bunu sen yapacaksın.Şeytan burada bir efendi değil, bir tanrıdır. En yüksek varlık, yani Tanrı olarak kabul edilir; ama bu bile senin iradenle anlam kazanır.Ve en temel gerçek şudur:İnsanı geliştirecek olan yine insandır, başka hiçbir güç değil. Gerçek sorgulanmaktan korkmaz. -Cobra
